پارامترهای بسیاری توسط اقتصاددانان و مهندسان در سطح جهان به منظور بررسی طرحهای اقتادی پیشنهاد شدهاند اما در این پژوهش و با توجه به بررسیهای انجام شده، پارامترهای ارزش خالص کنونی، نرخ بازگشت داخلی و دوره بازگشت سرمایه به عنوان سه پارامتر اصلی و کاربردی مشخص و مورد استفاده قرار گرفته است. از ارزش خالص فعلی میتوان به منظور مقایسه سود آوری ریالی پروژه بهره گرفت. تمامی درآمدهای خالص در طول عمر پروژه، با توجه به نرخ تنزیل پول به پول زمان سرمایهگذاری کاهش داده شده و در پارامتر ارزش خالص کنونی خلاصه میگردد. اگر این پارامتر بزرگتر از صفر باشد، پروژه سودآور و اگر منفی باشد زیان ده خواهد بود. پارامتر ارزش خالص کنونی برای مقایسه پروژههای مختلف معتبر نمیباشد. چرا که پروژههای مختلف، میزان سرمایه اولیه، نرخ تنزیل و تورم و به طور کلی شرایط متفاوتی دارند که در محاسبه این پارامتر تاثیرگذار است. نرخ بازگشت داخلی در واقع نشان دهنده توان یک پروژه برای تولید منفعت مالی در آینده است. این عدد برابر است با نرخ تنزیلی که ارزش خالص کنونی را صفر مینماید. از این پارامتر میتوان به منظور مقایسه سودآوری پروژه های مختلف استفاده نمود. همچنین، دوره بازگشت سرمایه نشان میدهد که چه مدت طول میکشد تا سرمایه گذار به سرمایه اولیه خود دست یابد. این پارامتر معمولا در تعیین جذابیت طرحهای اقتصادی تاثیر بسزایی دارد. فرمول محاسبه هر یک از این پارامترها را در فرمولهای (1) تا (3) مشاهده مینمایید.
(1)
که در آن، NPVt ارزش خالص کنونی جریان نقدینگی رخ داده در یک دورخ زمانی در آینده، Ct خالص جریان نقدینگی در زمان t، i نرخ تنزیل و t دوره زمانی مورد نظر است. بنابراین، ارزش خالص کنونی برای پروژه در کل بازه زمانی طول عمر آن، از مجموع حسابی یکایک ارزش های خالص کنونی در بازه های زمانی مختلف در آینده و همچنین در نظر گرفتن سرمایه گذاری اولیه با علامت منفی، مطابق معادله ذیل، بدست می آید:
(2)
که در آن، NPV ارزش خالص کنونی برای کل پروژه با احتساب درآمدها و هزینه ها در طول عمر آن، C0 مبلغ سرمایهگذاری اولیه و T تعداد بازههای زمانی است. با برابر صفر قرار دادن ارزش خالص کنونی، مقدار نرخ بازگشت داخلی طرح بدست میآید:
(3)
که در آن، IRR نرخ بازگشت داخلی پروژه است.